Cukrzyca ciążowa jest efektem zaburzeń gospodarki hormonalnej kobiety w trakcie noszenia płodu. Cukrzyca ciężarnych może się pojawić samoczynnie, kobieta nie ma na to wpływu. W większości przypadków choroba ustępuje po urodzeniu dziecka, lecz znacznie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy typu 2 w przeciągu kolejnych 10-15 lat. Ryzyko to jest bardzo duże.

Jeśli kobieta zauważy jakieś niepokojące objawy, powinna zgłosić je lekarzowi prowadzącemu ciążę. Ten skieruje pacjentkę na właściwe badania, np. test obciążenia glukozą (który jest również określany jako test HbA1C).

W przypadku negatywnego wyniku kobieta musi zachować ostrożność, musi pilnować diety, żeby nie doprowadzić do zaburzeń.

Jeśli test HbA1C okaże się pozytywny, podejmuje się leczenie, której ważnym elementem jest dieta i odpowiedni tryb życia. Pacjenta musi też systematycznie wykonywać badania poziomu cukru, w czym pomaga glukometr i paski do glukometru (ich zakup refundowany jest ze środków publicznych).

Dieta pomoże kontrolować chorobę i zapobiec nagłym różnicom stężenia glukozy we krwi, które mogą doprowadzić do omdleń albo drgawek. W komponowaniu właściwie zbilansowanych posiłków pomaga tabela wymienników węglowodanowych, z których należy korzystać zawsze, dopóki nie zapamięta się wartości poszczególnych produktów spożywczych.