

Oprócz pokonywania przeszkód stojących na drodze przy wykorzystaniu swojego ciała i jego możliwości, Parkour korzysta ze wszystkiego, co nas otacza, obojętnie czy jest to aglomeracja miejska, czy też łono natury, jak np. las, góry.
Parkur posiada własną filozofię, w której zawiera się również dążenie do doskonalenia własnej osoby i wzmacniania siebie zarówno fizycznie jak i psychicznie. Według Davida Belle’a Parkour nie powinien być wykorzystywany do zyskania popularności, czy też dla samego pokazania się, nie może być bezcelowy. Belle traktuje go, jak sztukę, która została zapoczątkowana przez żołnierzy w Wietnamie dla celów praktycznych; jak najszybszej ucieczki oraz przedostawania się na bezpieczny obszar. Osoba uprawiająca Parkour to traceur.
Słowo pochodzi z francuskiego, oznacza osobę wyznaczającą trasę biegu albo nabój, czy pocisk. Sport ten należy do dość niebezpiecznych, dlatego też trzeba być świadomym swoich możliwości.